Calcutta

De eerste kennismaking met India is eigenlijk altijd een vrij brute kennismaking met dit land.
Ofwel je vliegt naar New Delhi, Bombay of Calcutta.
Stuk voor stuk miljoenensteden, respectievelijk 15, 10 en 12 miljoen inwoners. India's eerste test: Ben je wel of geen India-reiziger.
De shock was groot, maar overwegend positief. Zoveel te zien!
Natuurlijk zijn een heleboel dingen niet leuk om te zien. Al die mensen op straat (met in het achterhoofd het getal 5 miljoen, want dat is volgens de officiële cijfers het aantal mensen dat in Calcutta op straat woont).
In Spanje zeggen ze dikwijls: " En España, la gente vive en la calle" (in Spanje leven de mensen op straat). Maar dat "op straat leven" geeft toch een hele andere betekenis aan deze uitdrukking. Deze mensen leven echt op straat. Die "leven niet op straat" omdat ze een biertje of wijntje met tapas nemen op straat, en dan tot diep in de nacht blijven hangen, maar omdat ze douche nemen op straat, de straat als wc gebruiken, en omdat hun hele familie, naast al die andere, een gedeelte van de stoep in beslag neemt.

Ik heb nooit echt geloofd in het nut van hele grote steden, maar na Indiase steden, krijg ik de neiging om steden tot één van de slechtste uitvindingen aller tijden te benoemen.
Mensen die helemaal niks, maar dan ook niks, hebben, en dan ook nog in een gore, stinkende, vervuilde stad moeten wonen. Met 15 miljoen anderen.


En de enorme verschillen...
Het doet me denken aan de Middeleeuwen. Althans, het beeld dat ik me van de middeleeuwen gevormd heb. Daarbij stel ik me dergelijke steden voor: overvol, met ongelooflijk veel rotzooi, de meerderheid van de mensen op straat, met ziektes overal (in de Middeleeuwen de plaag als gevolg van zoveel mensen met zoveel rotzooi en een gebrek aan hygiëne, en in India lepra, vele andere ziekten en wellicht een 21-eeuwse nieuwe plaag??!!), de rijken in hun koetsen (India: de welvarende (lees: dikke) Indiër (minstens 3 stuks) op de op simpele koetsen lijkende rickshaws, die getrokken worden door 1 tè dunne Indiër.
Als Brahmin (hoogste kaste) hoef je niet al te veel van het straatleven en het 'plebs' te merken dankzij de koetsen (rickshaws) en kastelen (huizen en shopping malls, die niet onderdoen voor die van ons).

Dat is één van de meest intrigrerende dingen van de Indiase cultuur. De kasten, en de manier waarop de Indiërs ermee omgaan.
Ik denk dat je overal ter wereld kasten aantreft in samenlevingen. In de ene explicieter dan in de andere. Maar in deze samenleving, hoewel officieel verboden, de kasten zijn zo expliciet en zo geïntegreerd in het dagelijkse leven, in alles. Onvoorstelbaar.
Natuurlijk zullen er altijd mensen zijn die hiertegen in opstand komen, en tijden zijn aan het veranderen (langzamerhand), maar het overgrote deel van de bevolking (en dat zijn er veel), lijkt zijn/haar lot (oftewel karma) nog steeds te accepteren.

Maar, als je goed je best doet, heb je de volgende keer een beter leven, en ben jij degene wiens luie en goed gevoede reet getrokken wordt door een ander,
die zijn vorige leven maar beter had moeten leven.